Βαρνακιώτης Γεωργάκης (1780-1842). Ο Ξηρομερίτης Οπλαρχηγός της δυτικής Ελλάδος

Ο Γεώργιος Βαρνακιώτης ήταν οπιο ονομαστός οπλαρχηγός της Δυτικής Ελλάδας πριν από το 1821 και αρματολός του Ξηρομέρου. Γεννήθηκε στο Βάρνακα Ξηρομέρου το 1780. Ήταν γιος του Νικόλα και εγγονός του Γιάννη Βαρνακιώτη, που το 1769 ακολουθώντας τους Ρώσους πολέμησε στην Κριμαία. Το όνομα της η οικογένεια το πήρε από το χωριό, είναι δηλαδή, πατριδωνυμικό.
   Στις αρχές του 1800 ο Βαρνακιώτης κυνηγήθηκε από τον Αλή. Τότε ο Βάρνακας σχεδόν εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοι του πέρασαν στα νησιά. Γύρω στο 1808 ήρθε σε συμφωνία με τον Αλή και πήρε πίσω το αρματολίκι του. Το 1820 τον βρίσκουμε στα Γιάννενα, που πολιορκούνταν από τις δυνάμεις του Σουλτάνου. Κατάφερε να πείσει τον Αλή να τον αφήσει να βγει από την πόλη υποσχόμενος να αρχίσει τον αγώνα εναντίον του Σουλτάνου. Τελικά δεν φαίνεται να τον βοήθησε και ο Αλής σκοτώθηκε από τα σουλτανικά στρατεύματα. Τον Ιανουάριο του 1821 ο καπετάν Γεωργάκης ή Γεωργάκης Νικολού, όπως αλλιώς ονομαζόταν, έλαβε μέρος στη σύσκεψη των Φιλικών οπλαρχηγών στη Λε…
διαβαστε περισσοτερα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Ποίηση: του Άρη Μπιτσώρη.. αφιέρωμα για τη παγκόσμια ημέρα ποίησης


ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο  ΠΟΙΗΤΗΣ;
Τι είναι λοιπόν η ποίηση, ποιος είναι ο ορισμός της ποιος ξέρει την απάντηση, ποιος ο σοφός και γνώστης;
Λες να ’ναι ο προφορικός λόγος συμπυκνωμένος, μήπως ο αφαιρετικός και καμουφλαρισμένος;
Είναι ιδέες ασύμπτωτες εντός σύμμετρου λόγου ή η ακατάληπτη γραφή ασυναρτησιολόγου;
Ποιος είναι τάχα ποιητής; Ποιεί ή προσποιείται; Το ακανθώδες αίνιγμα καλείστε να το βρείτε.
Απ’ τη στιγμή που χάθηκε του στίχου το τερτσέτο τότε το καραφλό αυγό πιάσ’ το και κούρεψέ το.
Μέτρο, αρμονία και ρυθμός με μαστοριά δεμένα αυτά είναι της αληθινής ποίησης δεδομένα.
Ευθύβολοι και άμεσοι θα πρέπει να ’ναι οι στίχοι κι όχι σιβυλλικοί χρησμοί ή της Πυθίας γρίφοι.
Ο ποιητής απ’ την αρχή θέτει έντεχνα το στόχο κι ο αναγνώστης πιάνεται στο τέλος απ’ το βρόχο.
Αν απευθύνεται ο ποιων μόνο στον εαυτό του θεωρεί το σύμπαν πως γυρνά γύρω απ’ το εγώ του.
Μα η ποίηση είναι Εμείς, μέθεξη, κοινωνία και ποιητής η χόβολη, η εστία κι η λυχνία.
Αλλιώς η φράση…
διαβαστε περισσοτερα
.....................................................................................................................