Πάμε για μελίκοκα;





Μια φράση  που ακούγονταν πολύ από τις παλιότερες γενιές…παιδιά κυρίως
Τότε που παρέμεναν αδιάφορα για το τηλεοπτικό πρόγραμμα και προτιμούσαν να παίζουν ή να πηγαίνουν απ΄τη μια άκρη του χωριού στην άλλη για να μαζέψουν μελίκοκα…μία από τις αγαπημένες  συνήθειες των παιδιών της δικής μου γενιάς.


Μιλάω για  τους    μικροσκοπικούς γλυκούς καρπούς του δέντρου της μελικκοκιάς .
Αφιέρωναν ώρες ολόκληρες  για το μάζεμα,συνήθως τ’αγόρια πήγαιναν ,μαζί με τους κολλητούς τους…
Σκαρφαλωμένα πάνω στα ψηλά δέντρα να προσπαθούν να γεμίσουν τσάντες με μελίκοκα….ακόμη πιο παλιά που δεν υπήρχαν σακούλες ,τα παιδιά μετέτρεπαν τις μπλούζες τους  σε σακίδιο…(κι αν άνοιγε άντε να  τα μαζέψουν  από κάτω)…
Πολλοί που στα χωράφια τους είχαν μελικοκιές δεν άφηναν τα παιδιά να τα μαζέψουν {όπως και τα κορόμηλα,σύκα  ,ρόδια (τώρα κανένα παιδί δεν πάει για μελίκοκα ,ούτε καν τα γνωρίζουν)}.
‘Εφευγαν μεσημέρι και γύριζαν απόγευμα…
Για όσους δε γνωρίζουν :η μελικοκιά είναι φυλλοβόλο δέντρο με χρυσοπράσινα φύλλα,τα οποία έχουν σχήμα λόγχης και  από κάτω χνούδι.Ανθεκτικό στις δύσκολες καιρικές συνθήκες ,αλλά και σε ασθένειες,με ευλύγιστα κλωνάρια.
Λένε ,ότι τα μελίκοκα ήταν ο λωτός των αρχαίων Ελλήνων…
Ωριμάζουν μέσα φθινοπώρου , έχουν πολύ γλυκιά γεύση ,όταν ωριμάζουν γίνονται μωβ σκούρα ως μαύρα.  Αποτελείται από  λεπτό φλοιό,κίτρινη ψίχα και κουκούτσι που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του καρπού(για να καταλάβεις τη γεύση τους  πρέπει να φας 5-6 μαζί).
Στο Ξηρόμερο είναι γεμάτο από μελικκοκιές …μόνο που δεν έχουν παιδιά σκαρφαλωμένα πάνω τους.






Κείμενo:xiromeritisa blog
foto:Μπαμπίνη ΙΝ
Share on Google Plus

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

.....................................................................................................................